Felsefenin Doğası Sunu

1. ÜNİTE: FELSEFENİN DOĞASI

1.1. Felsefenin Anlamı

Etimolojik Kökeni: Felsefe, Yunanca philia (sevgi, aramak, peşinden gitmek) ve sophia (bilgelik) kelimelerinin birleşimi olan philosophia (bilgelik sevgisi / bilginin peşinden koşmak) sözcüğünden türetilmiştir. Bu terimi ilk kullanan Pythagoras’tır (Pisagor); o, bilgeliğin tanrılara özgü olduğunu, insanın ise bu bilgeliğin peşinden koşması gerektiğini savunmuştur.
Felsefi Tanımlar (Yazar ve Filozof Alıntıları):

Sokrates: "Felsefe, neleri bilmediğini bilmektir."
Platon: "Felsefe; gerçekliğin hakiki doğasını kavramak, tek tek her şeyin ne için olduğunu bilmek, başka bir deyişle amaçların bilgisine sahip olmaktır."
Aristoteles: "Felsefe, varlığın ilkeleri ve nedenleri üzerine sistematik bir araştırmadır."
Farabi: "Felsefe, var olmaları bakımından varlıkların bilinmesidir."
Rene Descartes: "Felsefe; tüm bilgilerin temelini oluşturan, kesin ve açık bilgiler üzerine inşa edilen bir düşünce sistemidir."
Immanuel Kant: "Felsefe, kendisini akla dayanan nedenlerle meşru kılmak veya haklı çıkarmak iddiasında bir zihinsel etkinlik biçimidir."
Karl Jaspers: "Felsefe yolda olmaktır."
Hilmi Ziya Ülken: "Felsefe, varlık hakkındaki düşünce ve bu düşünce üzerinde düşüncedir. Başka bir deyişle felsefe varlık ilmidir."
Nurettin Topçu: "Felsefe, evreni bütün hâlinde kavrama çabasıdır; işte bu nedenle ahlakın da kaynağıdır."